UZA's profile*~ mY sPaCe BACK!! ~*PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
November 23 นี่คือเรา....ไม่ใช่ใครคนเราก็มีความเหมือนและต่างกัน
อย่างเรา
ก็คือเรา..ไม่ใช่ใคร
เคยได้ยินมาว่า
ความรักเปลี่ยนแปลงอะไรได้ทุกอย่าง
แม้แต่นิสัยคน
จริงเหรอ..??
เราว่าไม่จริงว่ะ
เปลี่ยนได้ก็แค่ช่วงเวลาหนึ่ง
ที่เราอยากทำดี
อยากให้ใครสักคนรักเรา..แบบพยายาม
จะดีกว่าถ้าคนๆนั้น
รักเราในแบบที่เราเป็น
โลกมันโหดร้าย
คนที่เราไม่รัก..มักจะรักเราในแบบที่เราเป็น
แล้วคนที่เรารักล่ะ??
..เค้ารักเราในแบบที่เราเป็นรึเปล่า..
เรามักจะตั้งมาตรฐานกับคนที่เราเลือกไว้สูงเสมอ
ซึ่งมันจะแปรผันกับอายุ
ยิ่งอายุเยอะ..มาตรฐานยิ่งต่ำลงไป
บางคนอาจใช้คำว่า...ยังไงก็ได้..ขอแค่รักเราก็พอ
เล่นซะหาไม่เจอเลย
มาตรฐานมันอยู่ตรงไหนเหรอ??
แฟนเก่า..ตัวเรา..แฟนคนอื่น
ตัวเรายังพอเข้าใจ
แฟนคนอื่นก็พอเข้าใจ
แต่แฟนเก่า..เราไม่เข้าใจ
ถ้าเคยเจอคนไม่ดี
แล้วอยากเจอคนที่ดีกว่านี้ก็ไม่แปลก
แต่ไอประเภทที่ว่า
"แฟนเก่าเรายังเคยทำให้เลย..แฟนเก่าเราดูดีมากนะ..แฟนเก่าเราเค้าไม่เห็นจะอะไรเลย"
แล้วไง
ดีแล้วไงมายืน,นั่ง,นอนอยู่ตรงนี้
ข้างๆคนที่ดีน้อยกว่าแฟนเก่าคนนั้น
อึดอัดอัดอั้น
เราก็เป็น..แต่จะเป็นต่อเมื่อถูกจับอยู่ในประเภท "ผู้ถูกกระทำ"
เรามั่นใจว่าผู้หญิงทุกคนมีดี
แต่ของแบบนี้
มันแพ้ทาง
ทาง"หัวใจ"
ทางใครทางมัน
ใครจะเลือกทนฟังหรือจะเลือกทนเจ็บซักแป๊ป
เพื่อจะได้ไม่ต้องทนฟังอีก
ก็สุดแต่ใจใครจะเลือก
สำหรับเรา
เลือกทนฟังให้ใจเจ็บ..พอไม่เจ็บก็ค่อยจากไป
ทำให้ใจเราจำและเรียนรู้ว่า
นี่แหละสิ่งที่เค้าทำกับความรู้สึกของเรา..จำให้ขึ้นใจ
ความเจ็บและความจำนี้
จะลดพื้นที่ของความความรู้สึกดีๆให้น้อยลง
จนหมด
ไม่เหลือ ไม่เจ็บ ไม่รัก ไม่อยู่ดีกว่า
อยุ่ทำไม
ไม่เศร้า ไม่อาลัย ไม่เสียดาย
เราจัดการกับสิ่งบั่นทอนความรู้สึกเราด้วยวิธีนี้
ทุกอย่างไม่ใช่แค่การเปรียบเทียบ
ให้มันกินๆใจไป
จะได้จากและจบอย่างหมดทุกข์หมดโศก
ถึงตอนนี้
คำว่า"รัก"มันไม่ช่วยอะไรเลยเหรอ??
ช่วย
ถ้ารักกันจริง
รักกันจริง..เค้าจะทำแบบนั้นกับเราทำไม
รักกันจริง..เค้าจะคิดถึงใจเรามากกว่านี้
รักกันจริง..เรา2คนจะไม่ทะเลาะกันเพราะคนอื่น
รักกันจริง..วันๆนี้คงไม่มาถึง
ถ้ามาถึงวันนี้
วันที่เราไม่เหลือความรู้สึกดีๆ
แสดงว่าเค้าก็ยังทำร้ายความรู้สึกเราอยู่เรื่อยๆ
แสดงว่าเค้าไม่คิดเลยว่าเราจะรู้สึกยังไง
..รักจะช่วยอะไรได้อีก..
รักตัวเองให้มาก
มาตรฐานที่มี..ให้มันพอดีๆ
เพราะตัวเราเองก็ไม่ได้ดีอะไรนักหนา
พอดีกับตัวเรา
เราจะได้เหมาะสมกัน
ตั้งมาตรฐานสูงเกินไป
บางที..อาจมีคนมองว่า
เราไม่เห็นจะเหมาะสมกับเค้าเลย
เค้าหาได้ดีกว่านี้
แล้วจะอึ้ง..ที่เราดีไม่พอ
จะอึ้งยิ่งกว่า..ที่คนที่ดีคนนั้น..เลือกเรา..เลือกคนที่ดีไม่พอสำหรับเค้า
เหมือนด่าตัวเองยังไงไม่รู้
ถือว่าเลือกได้เหรอ
เลือกได้สิ
ใจเราเลือก
อยู่กับใครแล้วสบายใจ
อยู่กับใครแล้วรู้สึกดี
รู้สึกพิเศษกว่าคนอื่น
ก็คนนั้นล่ะ
เงื่อนไขสำคัญคือเค้าต้องรู้สึกดีด้วย
ถ้าเค้ารู้สึกไม่ดี
เราจะรู้สึกดีได้ยังไง
แต่เราก็เป็นคนแบบนี้
บางทีก็ต้องเสียใจ..เพราะเป็นคนแบบนี้
แต่ก็ยังตะเวนหาคนที่ทำให้เรารู้สึกพิเศษ
และ
เรา..พิเศษสำหรับเค้า
จะเจอมั๊ย
คนที่รักเราในแบบที่เราเป็น
ไม่ใช่เพราะมาตรฐานตามแบบทดสอบของแฟนเก่าหรือแฟนใคร
และเราก็พิเศษซึ่งกันและกัน
ใจด้วยใจ
หายากจังโลกใบนี้
..เอาวะ..
ให้เวลาอีก5ปีกว่าๆ
ถ้าหายังไงก็ไม่เจอ
จะซื้อแหวนใส่ให้ตัวเองละ
ไม่มีใครรัก
..รักตัวเองก็ได้วะ..
November 11 อึมครึม เย็นๆ พอมีแดด..ลมเย็น..
..เมฆกระจาย..
..แสงอ่อนๆ..
เป็นสภาพท้องฟ้าที่เห็นในตอนนี้
บนชั้น 7 ของตึกแห่งหนึ่งในจุฬา
ปล่อยเวลาให้เดินไปแบบไร้สาระ
ไปอีก 1 วัน
ในขณะที่เพื่อนๆน้องๆหลายคนกำลัง..ชื่นจาย..กับผลแห่งความขยัน
ผลสอบเนติฯออกมาตั้งแต่วันเสาร์
ได้ยินดีกับเพื่อนๆที่เป็นว่าที่เนติบัณฑิตในสมัยที่62
มันโล่งมาก..
ว่ามั๊ย
เพราะเราก็ผ่านเวลาแบบนี้มาแล้ว
โลกช่างสวยงามอะไรเช่นนี้
หลายๆคนก็ผิดหวังกันไป
เราก็เข้าใจเหมือนกัน
เพราะเราก็ไม่ได้เทพขนาดไม่เคยเจอภาวะ..ผิดหวัง
เชื่อสิ
ว่าผ่านไปได้
และฟ้าหลังฝนย่อมสดชื่นเสมอ
เรากำหนดชีวิตเราได้
ขอแค่ตั้งใจและพยายามให้เต็มที่
แบบ..
ไม่ต้องมานั่งบอกตัวเองว่า
"ถ้าเราพยายามกว่านี้.."
สุดๆไปกับเวลาที่กำลังจะกลายเป็นอดีต
แล้วเราจะไม่เสียใจกับความพยามที่ทำลงไป
แบบเต็มที่แล้ว
นึกถึงเวลาที่ผ่านมาในช่วงเรียนเนติฯ
จะว่าเป็นความสุขที่แอบอยู่ในความกังวลและความกลัว
ก็ได้
ตอนนั้นไม่รู้สึกไง
ไม่รู้สึกถึงความสุขในช่วงนั้น
วัน 1 วันไม่ทำอะไร
นอกจากกิน นอน เรียน อ่านๆๆๆๆและอ่าน
จบ
แต่มันรู้สึกดีจริงๆ
ได้อยู่บ้าน
ทำทุกอย่างตามใจตัวเอง
ไม่ตามใจใคร
ไม่เอาใจใคร
ใช้ชีวิตกับหนังสือ 1 กอง
นอนไม่ฝันไร้สาระ
สภาพหนังสือกองเยอะๆเต็มโต๊ะ
รอบตัว เต็มเตียง
และหลับไปทั้งๆอย่างนั้น
เฮ้อ..!
but now ล่ะ
ตื่นเช้า รีบๆๆ กินข้าวเช้าบนรถ หลับพับจนถึงMRT
อ่ะ
ผ่านไป2ชม.กว่าๆนับจากตื่นนอน
ยังไม่ถึงที่หมายเลย
นึกถึงเวลาอยู่บ้าน
=ขับรถจากหาดใหญ่ไปทำงานสตูล
แบบไปเช้าเย็นกลับ
(ไปสงขลามันน้อยไป เพราะแค่20นาทีก็ถึง)
งืม
เหนื่อยได้อีก
เทอมกว่าแล้วที่ใช้ชีวิตแบบที่เกินมา20กว่าหลายๆปีมาไม่เคยเจอ
รีบที่สุดก็คงตอนป.ตรี
เพื่อไปควิช
10นาทีถึงมหาลัย (ตื่น+อาบน้ำ+แต่งตัว+เก็บของ+ขับรถ)
ถ้าที่นี่ 10 นาทีคงได้แค่อาบน้ำ
ขึ้นรถเมล์ก็คงเข้าคาบใหม่พอดี
บ่นเรื่องวิถีชีวิตอันโหดร้ายในกรุงเทพ
อันเป็นเรื่องปกติของคนที่นี่
แต่ไม่!สำหรับเรา
เฉไฉนอกเรื่อง
เรื่องจริงๆที่อยากเล่าไม่สามารถเล่าได้
ก็ปล่อยให้เป็นเรื่องในใจต่อไป
คิดๆไปเรื่อยๆ
จนถึงเวลา
มันคงเฉลยให้เราเอง
เฮ้อ...
ว่าแล้วก็ไปกินข้าวดีกว่า
|
|
|
