UZA's profile*~ mY sPaCe BACK!! ~*PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
*~ mY sPaCe BACK!! ~*November 11 อึมครึม เย็นๆ พอมีแดด..ลมเย็น..
..เมฆกระจาย..
..แสงอ่อนๆ..
เป็นสภาพท้องฟ้าที่เห็นในตอนนี้
บนชั้น 7 ของตึกแห่งหนึ่งในจุฬา
ปล่อยเวลาให้เดินไปแบบไร้สาระ
ไปอีก 1 วัน
ในขณะที่เพื่อนๆน้องๆหลายคนกำลัง..ชื่นจาย..กับผลแห่งความขยัน
ผลสอบเนติฯออกมาตั้งแต่วันเสาร์
ได้ยินดีกับเพื่อนๆที่เป็นว่าที่เนติบัณฑิตในสมัยที่62
มันโล่งมาก..
ว่ามั๊ย
เพราะเราก็ผ่านเวลาแบบนี้มาแล้ว
โลกช่างสวยงามอะไรเช่นนี้
หลายๆคนก็ผิดหวังกันไป
เราก็เข้าใจเหมือนกัน
เพราะเราก็ไม่ได้เทพขนาดไม่เคยเจอภาวะ..ผิดหวัง
เชื่อสิ
ว่าผ่านไปได้
และฟ้าหลังฝนย่อมสดชื่นเสมอ
เรากำหนดชีวิตเราได้
ขอแค่ตั้งใจและพยายามให้เต็มที่
แบบ..
ไม่ต้องมานั่งบอกตัวเองว่า
"ถ้าเราพยายามกว่านี้.."
สุดๆไปกับเวลาที่กำลังจะกลายเป็นอดีต
แล้วเราจะไม่เสียใจกับความพยามที่ทำลงไป
แบบเต็มที่แล้ว
นึกถึงเวลาที่ผ่านมาในช่วงเรียนเนติฯ
จะว่าเป็นความสุขที่แอบอยู่ในความกังวลและความกลัว
ก็ได้
ตอนนั้นไม่รู้สึกไง
ไม่รู้สึกถึงความสุขในช่วงนั้น
วัน 1 วันไม่ทำอะไร
นอกจากกิน นอน เรียน อ่านๆๆๆๆและอ่าน
จบ
แต่มันรู้สึกดีจริงๆ
ได้อยู่บ้าน
ทำทุกอย่างตามใจตัวเอง
ไม่ตามใจใคร
ไม่เอาใจใคร
ใช้ชีวิตกับหนังสือ 1 กอง
นอนไม่ฝันไร้สาระ
สภาพหนังสือกองเยอะๆเต็มโต๊ะ
รอบตัว เต็มเตียง
และหลับไปทั้งๆอย่างนั้น
เฮ้อ..!
but now ล่ะ
ตื่นเช้า รีบๆๆ กินข้าวเช้าบนรถ หลับพับจนถึงMRT
อ่ะ
ผ่านไป2ชม.กว่าๆนับจากตื่นนอน
ยังไม่ถึงที่หมายเลย
นึกถึงเวลาอยู่บ้าน
=ขับรถจากหาดใหญ่ไปทำงานสตูล
แบบไปเช้าเย็นกลับ
(ไปสงขลามันน้อยไป เพราะแค่20นาทีก็ถึง)
งืม
เหนื่อยได้อีก
เทอมกว่าแล้วที่ใช้ชีวิตแบบที่เกินมา20กว่าหลายๆปีมาไม่เคยเจอ
รีบที่สุดก็คงตอนป.ตรี
เพื่อไปควิช
10นาทีถึงมหาลัย (ตื่น+อาบน้ำ+แต่งตัว+เก็บของ+ขับรถ)
ถ้าที่นี่ 10 นาทีคงได้แค่อาบน้ำ
ขึ้นรถเมล์ก็คงเข้าคาบใหม่พอดี
บ่นเรื่องวิถีชีวิตอันโหดร้ายในกรุงเทพ
อันเป็นเรื่องปกติของคนที่นี่
แต่ไม่!สำหรับเรา
เฉไฉนอกเรื่อง
เรื่องจริงๆที่อยากเล่าไม่สามารถเล่าได้
ก็ปล่อยให้เป็นเรื่องในใจต่อไป
คิดๆไปเรื่อยๆ
จนถึงเวลา
มันคงเฉลยให้เราเอง
เฮ้อ...
ว่าแล้วก็ไปกินข้าวดีกว่า
September 27 รักแท้..คือนมเปรี้ยวนานมาแล้วว..
นานจนลืมไปแล้วว่า..
มี Blog ตั้งแต่เมื่อไหร่
.
.
.
ย้อนอ่านของเก่าๆ
ก็พอเข้าเค้าว่า
หายไปประมาณ
.
.
.
3-4
ปี
.
.
.
มานั่งอ่านก็อยากจะลบๆมันออกไป
เพราะมันคืออดีตที่ไม่น่าจำ
แต่ก็เก็บไว้ดีกว่า
เตือนใจเราว่าตอนนั้นมันเกิดอะไรขึ้น
...
โลกแห่งความจริงในวันนั้นกับวันนี้
ก็ยังเหมือนเดิม
ต่างกันตรงที่ตัวเลขอายุ
ที่มากขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับความคิดที่โตตามมาติดๆ
.
.
จนตอนนี้เป็นผู้เป็นคน
เป็นผู้ใหญ่
เป็นวัยที่เริ่มมีจำนวนผู้คนเรียกเราว่า "พี่" มากกว่า "น้อง"
เรียนจบป.ตรี
จบเนติบัณฑิต
เรียนต่อไปเรื่อย
.
.
คนข้างๆที่เคยบ่นๆในบล็อกก็ถูกเปลี่ยนไปตามกาลเวลา
เหมือนนมเปรี้ยว
กินดีก็ดีกับสุขภาพกายและใจ
ไม่ถูกกันก็ท้องเสีย มวนท้อง จนต้องทิ้ง
และสุดท้ายที่แม้จะถูกกับเราก็ต้องจำใจทิ้งมันไปถึงจะเสียดายก็เถอะ
เพราะถึงวันที่เราอ่านเจอข้างขวดและบอกเราว่า
"หมดอายุ"
.
.
ความรักก็มีอายุของมัน
ใครผลิตออกมา เก็บรักษาไว้อย่างดี
วันหมดอายุก็ยังอีกนาน
จนไม่ต้องเขียนแปะไว้ข้างๆ
แต่ถ้าเก็บรักษาแบบทั่วไป
วันหมดอายุ
อาจจะถึงไวกว่าที่เราคิด
.
.
จากตัวเองและเพื่อน
ได้สมการความรักที่น่าท่องจำและทำตามคือ
รัก+เข้าใจ+เอาใจใส่+ให้ความสำคัญ
ก็เหมือนสูตรฟิสิกส์ทั่วไป
ที่รู้ว่าต้องแทนค่าด้วยอะไรแล้วจะได้อะไร
"แต่ทำไมคิดไม่เคยออก"
ก็คือๆกันล่ะ
เราคนหนึ่งที่ตกทั้งเลข เคมี และฟิสิกส์
แทนค่าได้หมด
สุดท้ายก็คิดผิด
.
.
ถ้าปัดเลขให้กลมๆ
อายุก็คือ20 (ปัดลงไง ด้านๆเลย)
เป็นช่วงของการตัดสินใจและเรียนรู้
ตัดสินใจไปแล้ว
และกำลังเรียนรู้อย่างสงบ
ก็ขอให้มันลงเอยไปได้ซักที
พอดีว่าเป็นคนชอบกินนมเปรี้ยว
และชอบเลือกขวดที่มันอยู่ในสุดของช่องวางขาย
เพราะขวดนั้นวันหมดอายุยังอีกนาน
.
.
และก็ทิ้งๆไว้ในตู้เย็น
ถ้าถูกกันก็ดีกับตัวเรา
ถ้าวันไหนทำเราท้องอืดก็จบกัน
"ค่อยกินวันอื่นต่อ"
เพราะวันหมดอายุยังอีกน๊านนาน
ใกล้จะหมดก็รีบกิน
แล้วก็ซื้อมาเติมเต็มของเก่าที่ถูกเคลียร์ไป
นมเปรี้ยวจึงไม่เคยขาดหายไปจากตู้เย็นบ้านเรา
.
.
รักครั้งเก่าก็ปล่อยๆมันไป
ไม่นานแบคโตบาซิลลัสก็ทำงานในลำใส้ของเรา
และก็..กดมันลงไปซะ
สรรหานมเปรี้ยวยี่ห้อใหม่
ที่ดีกว่า แจ่มกว่า อร่อยกว่า
และน้ำตาลน้อยกว่า
.
.
เจอละ
.
.
ถูกใจกะยี่ห้อนี้
จืดกว่ายี่ห้อที่เคยกินเพราะน้ำตาลน้อย
แพงกว่ายี่ห้ออื่นเพราะของเค้าดี
ตอนนี้รู้แล้วว่ากินก่อนนอนแล้วท้องอืด
ก็เลยจัดเวลาการกินในช่วงปกติ
ดีต่อสุขภาพกาย
ดีต่อจิตใจ
ตอนนี้เลยมีตั้ง 3 แพ็คอยู่ในตู้เย็น
กะว่ายังคงติดใจยี่ห้อนี้ไปอีกนาน
....
อย่างน้อยก็ตั้ง 12 วันล่ะวะ
...
เพราะมันแพ็คละ 4 ขวด
เอิ๊กๆ
March 30 ผ่านไปอีกวัน...อัพบล็อคค๊าบ..
ผ่านไปอีกวันหลังจากบ้าอยู่นานตั้งแต่วันเกิดที่ผ่านมา
วันนี้หายดีแล้ว
..และตาสว่างมากขึ้นด้วย..
น่าแปลกอยู่อย่าง
ไอคนที่มันทำให้เราสุขใจในวันที่ผ่านมา
มันกลับทำให้เราเศร้าใจในวันนี้
แต่ก็รู้สึกดีกว่า ที่ว่า..เราตาสว่าง
ได้รู้อะไรในสิ่งที่คนหนึ่งคนพยายามปิดมาตลอด
จะด้วยเหตุผลบ้าบออะไรก็ตาม
ก็ไม่น่าจะทำแบบนี้เลย
จะว่า..เพื่อไม่ทำให้เราเสียใจ..ก็คงฟังไม่ขึ้น
เพราะเรามารู้ทีหลังเนี่ยะ...มันแค้นใจนา
เฮ้อ...แต่เราจะทำอะไรได้อ่า ก็ทำได้แค่..
รับรู้ รู้ และก็ รู้
คนที่ทำให้เรารู้สึกดีในวันที่เลวร้าย
วันนี้กลับเป็นคนที่แย่ เลวร้ายแทนซะงั้น
ไม่ผิดนะ ในสิ่งที่เค้าทำ แต่ทำไมต้องโกหก ทำไม
ภาพลวงตามีจริงคับ
เชื่อสิ มันลวงตา แต่ก็พอทำใจรับได้อยู่ ได้มั๊ย..
ก็จะให้ทำยังไง ไม่ได้ก็ต้องได้
คำพูดที่บอกมามันคืออะไร เราไม่ทราบ
แต่วันนี้ที่เราทราบ..มันคือคำพูดหลอกเด็ก
ถึงเราจะไม่ใช่เด็กก็เถอะ
เฮ้อ..แต่เราก็กลับเชื่อ อย่างที่เด็กเชื่อ
ไร้สาระจังชีวิตเรา...55
หวังว่าพอเริ่มเราเรียนต่อเมื่อไหร่
เราคงจะหาย..หายบ้ากับคนที่ไม่รู้ว่าเค้าเต็มรึเปล่า
เหนื่อยใจจัง
เพื่อนๆที่รู้จักเรามานานอย่าเพิ่งซ้ำกันนะ
พวกนายรู้ดี..ทำไมเราถึงเหนื่อยใจ
แต่นั่นอ่ะนะ..เราเลือกไม่ได้ อยากเลือก
แต่มันไม่ได้
เราก็ได้แต่บอกตัวเราว่า
ต่อให้เราเหนื่อยใจแค่ไหน เราก็จะไม่บ่นให้พวกนายฟัง
เพราะบ่นไป จะให้พวกนายเข้าใจมันก็มากไป
กู่ไม่กลับแล้วล่ะเรา
..แต่ถ้าพวกนายหลงมาอ่านบล็อคอันนี้ซะแล้ว..
เราก็..เอ่อ..ทำไงได้ล่ะ ก็รู้ไว้แค่ว่า
เราเหนื่อยใจ
แต่ถ้าคุณชายหลงมาอ่าน..(ซึ่งเป็นไปได้0.00%)
ก็ขอให้รู้ไว้ว่า วันนี้เรารื้อข้อมูลในคอมนายล่ะ
ไม่ขอโทษ เพราะเราได้รู้ได้เห็นในสิ่งที่นายไม่เคยบอก
และมันมีผลกระทบกับเรา..มาก
เพราะฉะนั้น..เราจึงไม่ขอโทษ
นายจะปิดเราทำบ้าอะไร เพื่อที่นายจะได้มีเราอยู่ข้างๆนายต่อไปหรอ
บ้าชะมัดเลย
นั่งดูกับเพื่อน..แต่ก็ได้แต่ทำเป็นไม่รู้สึกรู้สา
เฮ้อ..มันกลับกวนใจเราทั้งวัน
นึกย้อนถึงคำพูด อะไรมากมาย ที่ผ่านมาทั้งหลาย
และก็สมน้ำหน้าตัวเองเล็กๆ
โง่จริงๆเลยเรา
เราคงต้องคิดจะทำอะไรซะที
จับให้มั่นคั้นให้ตาย
หรือไม่ก็ปล่อยไป ไม่ให้เป็นเวรเป็นกรรมต่อในชาติหน้า
ซึ่งเราเลือกจะทำทั้ง 2 อย่าง
เอาล่ะ..พอเถอะ....
บล็อคของเราไม่นานไม่ช้า มันคงกลายเป็นไดอารี่เวิร์ลแหงๆ
ใครจะอ่านหรือไม่ เราก็ถือเป็นความคิดส่วนบุคคล
ที่จะเข้ามาในบล็อคของเรา
แต่นะ..เข้ามาแล้วก็..เม้นท์ๆให้หน่อยละกัน
จะได้รู้ว่า..ยังคงมีผู้อ่าน..ที่เป็นตัวเป็นตน
อย่างชาวบ้านชาวช่องเค้ามั่ง
Ps
ถึงจอมมารบู
Just a little that i did
but i did for U the one
March 28 What's Happen!! วันเกิดช้านนน....อัพอีกแล้วคับ..
Today is my birthday
ช่ายแระ วันนี้วันเกิด
วันนี้ก็ถือว่าไม่ได้แย่มาก และก็ไม่ได้ดีมากจนสุขสำราญ
อย่างที่อยากให้เป้น
..หรือควรจะเป็น..
สิ่งที่ทำให้ให้วันนี้ดูดี และทำให้เรารู้สึกดี
ก็คือผองเพื่อนวิศวะ ได้แก่ นายบาส ไอกบ ศิษย์พี่ คุณชาย
และอีกหลายคนที่ได้พูดคุยพาดพิงไปถึงด้วยความเอ็นดู (55)
ผองเพื่อนนิติ ได้แก่ เด็กศิษย์พี่ และเดียร์
ขอบคุณสำหรับทุกคำอวยพร และความเฮฮา
เริ่มต้นวันด้วยการเข้าวัดเข้าวา และต่อด้วยไปกินข้าวกัน 4 สหาย
สนุกดี ทำให้คิดถึงเพื่อนหลายๆคนเลย
พอแยกย้ายกันกลับ ไปส่งไอกบเข้าเรียนเคม เราก็ลาล่าต่อ
ไปร้องเพลงเล่นระหว่างรอไอกบ คุณชายน่ารักมากวันนี้
555 เป็นไงล่ะ เสียงเราก็พอได้อยู่
แต่..นายทำเพลงวัดใจเราคะแนนฮวบเลย
แต่เราสนุกมากเลยแหละ
จบไป 6 เพลง อย่างหนุกหนาน (เราหนุกมาก แต่นายคง..เฮ้อ..)
และก็กลับไปหาไอกบกลับพร้อมกัน
เรา 2 คน ไปต่อ EP เพราะอากาศร้อนมากกก!!
เย็นสบาย และอิ่มหนำไปตามๆกัน
ถึงแม้ว่าจะมี - เตียฮั้ว - กวนใจไอกบมากๆ..ก็เถอะ
เอาน่ะ..ช่างมันเหอะ เค้าเฟือนสุดๆแล้วล่ะไอกบ
สรุปแล้ววันนี้ อยู่กะไอกบตลอดวัน มีคุณชายและศิษย์พี่+แฟน
มาเอี่ยวด้วย
..มีความสุขแระวันนี้..
ถึงมันจะจบไม่สวยเพราะคำพูดของคนบางคน
ทั้งที่วันนี้กำลังจะจบอย่างHappyอยู่แล้ว
เราเองก็รู้ตัว..ว่าผิด
แต่..มันก็นะ วันเกิดเรานะ
ตอนนี้..ก็ไม่คิดอะไรแล้ว ได้อยู่บ้าน ดีซะอีก อุ่นใจ ปลอดภัย
คิดๆ ดูแล้ว ความสุขทั้งหมดที่ได้อยู่กับเพื่อน
มันมากมายกว่าเรื่องแย่ๆ
..พอใจแระ..
Happy
Thanks หลายๆนะเพื่อนๆ ที่จำวันเกิดเราได้
Thanks หลายๆที่วันนี้มีพวกคุณอยู่กับข้าพเจ้า
และโกรธมากๆเลย
สำหรับเพื่อนๆพี่ๆที่น่าจะจำได้ แต่ลืมซะงั้น
..จำไว้เลยนะ..
เอาของมาเซ่นเดี๋ยวนี้เลย!!!!
March 24 ของกิน! ตอน หมูทะดีคับเพื่อนๆ
เอาล่ะอย่างที่บอกในบล็อคhealth ว่าเราจะมาบอกเล่าเรื่องของกินกัน
ของกินที่จะพูดถึง เป็นของกินช่วงค่ำนะ
คือตั้งแต่ 6 โมงเย็นเป็นต้นปายยยย...
หลังจากที่เราวิ่งเสร็จแล้ว เราก็มักจาสรรหาของกิน
เพิ่มให้ร่างกาย เพราะเหนื่อยโครต!!
จำเป็นต้องกิน! กิน! และกิน!
ที่แรกที่อยากแนะนำคือ -หมูกะทะ-
ก็ไม่แปลกหรอก ทุกคนน่าจารู้จัก เอาเป็นว่าบอกไว้เฉยๆ
เหมาะสำหรับเลี้ยงพี่ น้อง พ่อ แม่ เพื่อน เน้น! เพื่อน
เพราะมันมีสารพัดจะให้กิน ไม่ว่าจะเป็น..
อาหารทั่วไปที่หมูกะทะจะมีแล้ว ยังมีส้มตำให้ตำเอง
หนมปังปิ้ง หนมปังไอน้ำ ไอติม ขนมหวาน สลัด
เยอะแยะ ที่สำคัญ -มันถูกไง- คิดเป็นรายหัว
เราว่ามันก็คุ้มดี เราจะไปกินต่อเมื่อหิวมากกกก!!
เพราะคุ้ม
และสนุกกับการดีดดิ้นเวลาโดนน้ำมันในกระทะมันดีดใส่
ซึ่งเป็นที่เฮฮาของเรากับเพื่อนมาก
เหมาะกับการพาคนที่เราอยากรู้นิสัยมันไปกิน
เพราะมันจะทำให้เราเห็นอารยธรรมการกินของคนๆนั้น
ซึ่งสรุปกันแล้วกับเพื่อนว่า
เป็นอาหารที่เปิดเผยวัฒนธรรมการกินดี
ใครจะแอ๊ก เก็ก ก็คงทำได้ไม่นาน
มันต้องหมดสวยหมดหล่อกับไอน้ำมัน
เพราะมันเมือกมาก
เรามีร้านประจำที่ช่องเขามอ. ติดกับร้านซีฟู้ด
ไม่ได้บอกนะว่าร้านอะไร
เราว่าร้านนี้โอเค ของกินเยอะ พนักงานเสิร์ฟก็..ตลกดี
ถ้าฟ้าเป็นใจ..ก็จะได้เจอพนักงานน่ารักๆ
ถูกขอเบอร์ ได้ดอกไม้ หรือมีอาหารตาให้ดูบ้างประปราย
อ้อ..ลืมบอกว่า เค้าไม่นิยมไปกินคนเดียวนะ
ไปกันอย่างต่ำ 2 คน ดีแล
ไม่อยากเขียนเยอะ เดี๋ยวคนอ่านจะเบื่ออาน
เอาเป็นว่ามีอะไรอีกนิดหน่อยกับร้านหมูกะทะ
ไว้ถ้ามีอยากให้พูดถึง
จะมาเล่าต่อ
จบเรื่องหมูกะทะนะ ยังมีของกินจาแนะนำอีก
ไว้จามาอัพต่อ
ขอให้สนุกกับการกินหมูทะ และเพื่อนของคุณ
^_^
|
|
|||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts|
|
